Öyle Şeyler

Öyle şeyler
öyle şeyler bıraktık ki geride,
ne dilimiz varır
ne gücümüz var söylemeye.
Öyle şeyler
öyle şeyler ki çocuk
duysalar
toplanır terk eder bizi karıncalar,
balıklar terk eder,
varsın duymasınlar,
gün olur
gece kalır
elbet hatıralar da çeker gider.
Öyle şeyler
öyle şeyler bıraktık ki geride,
sorgusuz sualsiz kaybedilmiş bir gençlik gibi,
umuda sarılmış bir insanı
ayazda bırakır gibi
ve ne zaman yaklaşsa yanımıza yeni bir rüya
parmak uçlarımıza kadar kararır dünya.
Öyle şeyler
öyle şeyler ki birader,
adı bulunmaz hiçbir kitapta
ben hüzün derim
sen keder
ve ne kadar söz söylersek söyleyelim
ancak yanında
hiçbir şey eder.
Öyle şeyler
öyle şeyler bıraktık ki geride
ismimiz kadar yakın hafızamıza
-ki duyduğumuzda hala irkiliriz-
ve ne zaman alkol es verdirse nabzımıza
hangi yanın diğerinden daha çok uyuştuğunu
bir tek biz biliriz,
uzanırız sol cebimizde yalnızlığımıza.
Öyle şeyler
öyle şeyler ki ana,
kapışılıyor parçalarımız
biz dağılırken dört bir yana
ve kırık dökük sokaklarımız
patlak ışıklar, çatlak aynalar
bencillik oynuyor artık çocuklar.
Öyle şeyler dokunmuş ki ağrıma ana,
kaç kitap yazsam
faydası yok yarına.

-Umutcan Savcı